Αθώος και ελεύθερος ο Τάσος Θεοφίλου.

Αθώος για όλα!
Μια χαρούμενη μέρα μετά από καιρό.

Κάποτε θα τελειώσουν όλα αυτά.
Και θα λέμε ότι τουλάχιστον προσπαθήσαμε.
Ότι δεν ήρθαμε άδικα στη ζωή.
Ότι δε γίναμε άδικα βάρος στη γη.
Ότι κάτι αφήσαμε πίσω μας.
Και θα’ χουμε ρυτίδες στα πρόσωπα.
Κάθε ρυτίδα και μια χαρακιά.
Για κάθε στιγμή αγωνίας.
Για κάθε αιωνιότητα μοναξιάς.
Όσοι φοβούνται τις ρυτίδες,
φοβούνται το παρελθόν τους,
το ανούσιο παρόν τους,
το προδιαγεγραμμένο μέλλον τους.
Μισούν τον εαυτό τους. Αυτό που γίνονται.
Ο χρόνος αφήνει τα σημάδια του.
Κι εμείς θα τα φέρουμε περήφανα.
(Τάσος Θεοφίλου)

Ελεύθερος ο Τάσος Θεοφίλου. Ο άνθρωπος που "καταδύθηκε στο τίποτα, κι εξακολούθησε να ψάχνει θησαυρούς".
Και σήμερα κάπου πίνει αυτή τη μπύρα, με τους φίλους και τις φίλες του, κάτω από τα αστέρια. Και πολλοί και πολλές από εμάς, που δεν τον γνωρίζουμε προσωπικά, τον νιώθουμε φίλο, σύντροφο, συνταξιδιώτη, κυρίως γιατί κάπως έτσι θέλουμε τους φίλους, τους συντρόφους, τους συνταξιδιώτες μας, τους εαυτούς μας. Σαν τον Τάσο, αλλά και σαν όλους αυτούς τους ανθρώπους, που με τέτοια αξιοπρέπεια αγωνίζονται για ζωή και ελευθερία, για όλους και όλες. Για να μπορούμε τελικά να σηκωνόμαστε, λίγο ψηλότερα.

Με το βλέμμα σε κάθε διωκόμενο αγωνιστή και αγωνίστρια, ο αγώνας συνεχίζεται.
Με συνθήματα και κλάματα χαράς οι αλληλέγγυοι του Τάσου Θεοφίλου άκουσαν την αθωωτική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για την υπόθεση της Πάρου.
Τέλος στην 5ετή εκδικητική ομηρία και τον εγκλεισμό του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου έδωσε στις 7/7/2017 το Α’ Πενταμελές Εφετείο απαλλάσσοντάς τον με πλειοψηφία 3-2 για το σύνολο των κατηγοριών και συγκεκριμένα για συγκρότηση και ένταξη τρομοκρατικής οργάνωσης, ανθρωποκτονία από πρόθεση, απόπειρα ανθρωποκτονίας, ληστεία, κατασκευή – προμήθεια – κατοχή εκρηκτικών υλών, διακεκριμένη κατοχή όπλων και άλλα.
Οι χαλκευμένες κατηγορίες από την αντιτρομοκρατική και το κράτος κατέρρευσαν στην ακροαματική διαδικασία. Αυτή τη φορά η επιχείρηση τρομοκράτησης και εξόντωσης αγωνιστών δεν πέρασε. Το κύμα αλληλεγγύης που ξέσπασε όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και διεθνώς δεν επέτρεψε την καταστροφή ενός νέου ανθρώπου, ενός αγωνιστή.
Δεν ξεχνάμε και δεν συγχωρούμε το γεγονός ότι ο Τάσος Θεοφίλου έμεινε άδικα πέντε χρόνια στη φυλακή. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας ενάντια στο κράτος έκτακτης ανάγκης που έχουν δημιουργήσει οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια ώστε να μπορούν ανενόχλητες να εφαρμόζουν την βαθιά αντιλαϊκή και αντεργατική πολιτική τους.

Η δήλωση των συνηγόρων υπεράσπισης
Η πανηγυρική αθώωση του Τάσου Θεοφίλου από το Α΄ Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών αποτελεί θριαμβευτική νίκη μέσα σε μία γκρίζα πολιτική συγκυρία που απαλλάσσει συστηματικά τους κατασταλτικούς μηχανισμούς από κάθε αναστολή να αυθαιρετούν και να στήνουν σκευωρίες.
Ταυτόχρονα είναι μία ιστορική νίκη του νομικού πολιτισμού, που κατακτήθηκε με αιώνες λαϊκών αγώνων και όχι από την καλοσύνη οποιασδήποτε εξουσίας, διότι απέτρεψε την επιδιωκόμενη μετατροπή του ποινικού δικαίου από δίκαιο αποδείξεων σε δίκαιο ενδείξεων και κυρίως «δίκαιο» υποδείξεων.
Αξίζουν συγχαρητήρια στα μέλη της πλειοψηφίας του δικαστηρίου διότι αντιστάθηκαν στις πιέσεις των μηχανισμών, που δεν σταμάτησαν ούτε την τελευταία στιγμή, και απέδειξαν ότι υπάρχουν ακόμα δικαστές που δεν ασκούν απλά εξουσία, αλλά απονέμουν δικαιοσύνη και σαν τέτοιες θα μείνουν στην ιστορία.
Θερμούς χαιρετισμούς στο αγωνιζόμενο κίνημα, που μαζί με τους συνήγορους υπεράσπισης δώσαμε μέσα και έξω από τα δικαστήρια τη μάχη για να σπάσει το φράγμα της σιωπής και να απλωθεί με επιτυχία το κύμα συμπαράστασης, πολύ ευρύτερα από τα όρια του αναρχικού χώρου και να νικήσει τους μηχανισμούς.
Μετά από πέντε χρόνια άδικης φυλάκισης ο Τάσος βγαίνει σήμερα. Με το βλέμμα σε κάθε διωκόμενο αγωνιστή, ο αγώνας συνεχίζεται.
Οι συνήγοροι υπεράσπισης
Κώστας Παπαδάκης
Άννυ Παπαρούσσου
Σπύρος Φυτράκης

Δύο μικρά αποσπάσματα από τις τοποθετήσεις του Τ. Θεοφίλου στα δικαστήρια
«Η μόνη φορά που βρέθηκα κοντά σε όπλο, ήταν όταν μου το έβαλαν στον κρόταφο στη σύλληψή μου. Δεν διέπραξα κανένα από τα αδικήματα που με κατηγορούν. Διέπραξα ένα αδίκημα το οποίο περικλείει όλα τα αδικήματα, είμαι αναρχικός».
«Δεν είμαστε σκοτεινοί συνωμότες, δεν έχουμε κέρατα ή ουρές και καμιά φορά, όταν λειτουργούμε ως φυσιολογικοί άνθρωποι, δεν είναι κάτι άλλο, αλλά ότι είμαστε πραγματικά φυσιολογικοί άνθρωποι. Έκανα μια επίσκεψη σε έναν συμφοιτητή μου στο σπίτι που έμενε με την κοπέλα του. Δεν καταλαβαίνω γιατί 7 χρόνια μετά πρέπει να δίνω εξηγήσεις επειδή πήγα να φάω εκεί σουβλάκια».

Ένα καταδικασμένο ποίημα
Ποίηση είναι οι ανεκπλήρωτοι έρωτες
οι υψηλές ιδέες
η ματαιότητα της ύπαρξης
οι κοινότοπες ευαισθησίες
τα προκάτ πάθη
η τρικυμία στα χείλη.
Ποίηση είναι οι αναστεναγμοί του βαρυποινίτη
η μακαριότητα του ισοβίτη
η απελπισία του εγκλεισμού
η μονοτονία του προαυλισμού
τα σπαστά ελληνικά
η μελαγχολία της βραδινής καταμέτρησης
οι νυχτερινοί εφιάλτες του συγκελίτη...
(Τάσος Θεοφίλου, 14/10/2012)

ΛΕΣΧΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
11/7/2017

Επικοινωνία

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *