Παιδικά χαμόγελα σήμερα, ανθρωπιά κι αλληλεγγύη πάντα, κοινός αγώνας διαρκείας για καλύτερη ζωή!

«Τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω κι απ’ όσα διάβασα ένα κράτησα καλά, σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος.»
Κατερίνα Γώγου
Τα παιδιά του πολέμου, τα παιδιά του ξεριζωμού και της προσφυγιάς, τα παιδιά που περιπλανήθηκαν μέσα από συρματοπλέγματα, φράχτες και ναρκοπέδια, τα παιδιά που θαλασσοδάρθηκαν, τα παιδιά που έζησαν σε καταφύγια ακούγοντας βόμβες και μετρώντας απώλειες δικών τους ανθρώπων, γονιών, συγγενών και φίλων...
Τα παιδιά που προσπαθούν, μαζί με τις οικογένειές τους, να αρχίσουν μια νέα ζωή κοντά μας, δίπλα μας, μαζί μας. Παιδιά που θέλουν να παίξουν, να γελάσουν, να πάνε σχολείο, να γνωρίσουν φίλους. Παιδιά που θέλουν να ζήσουν, να μορφωθούν και να δημιουργήσουν.
Τα παιδιά αυτά, τα προσφυγόπουλα, είναι και δικά μας παιδιά, είναι τα δικά μας παιδιά!
Στο βλέμμα αυτών των παιδιών βλέπουμε τη φρίκη του πολέμου και του ξεριζωμού, διακρίνουμε την πίκρα και την απογοήτευση, αισθανόμαστε τα δάκρυα που έχουν χύσει, μα και ηλεκτριζόμαστε από τη δύναμη, το πάθος και την αποφασιστικότητά τους, όχι απλά για να επιβιώσουν, μα για να ζήσουν!


Συγκεντρώνουμε παιχνίδια και γλυκίσματα για τα προσφυγόπουλα του Ατλάντικ

Παιδιά που έχουν αντικρίσει τον πόλεμο, τον θάνατο, που δεν καταλαβαίνουν γιατί έφυγαν από τον τόπο τους, γιατί χωρίστηκαν από τους παππούδες και τους φίλους τους,  γιατί χωρίστηκαν σε κάποιες περιπτώσεις από τους γονείς τους, γιατί «χάθηκαν» οι γονείς τους... Παιδιά που δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί δεν πάνε σχολείο, γιατί είναι απομονωμένα, σχεδόν φυλακισμένα, μέσα σε στρατόπεδα με σκηνές και κοντεΐνερς. Αυτά είναι τα παιδιά των προσφύγων, παιδιά, που δεν φταίνε σε τίποτα για ό,τι ζούνε.
Τι κι αν η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του παιδιού του 1959 (Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών – UNICEF) αναφέρει ότι: «Το παιδί θα απολαμβάνει ιδιαίτερη προστασία και θα του παρέχονται, με νομοθετικά ή άλλα μέσα, ευκαιρίες και δυνατότητες για να μπορέσει να αναπτυχθεί σωματικά, ψυχικά, ηθικά, πνευματικά και κοινωνικά, με τρόπο φυσιολογικό και υγιεινό και σε συνθήκες ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Όταν θεσπίζονται νόμοι για το σκοπό αυτόν, πρωταρχική φροντίδα θα είναι η εξασφάλιση των πραγματικών συμφερόντων του παιδιού».
Η πραγματικότητα δείχνει ότι για τα παιδιά των προσφύγων τίποτα από τα παραπάνω δεν ισχύει.
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βοηθήσουμε στο να νιώσουν τη χαρά των γιορτών, αποδεικνύοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη μας. Αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η ξενοφοβία και ο ρατσισμός δεν έχουν θέση σ’ αυτόν τον τόπο που έχει γνωρίσει στο πετσί του την προσφυγιά και στο παρελθόν και τώρα.
Δεν είναι τα δώρα, είναι η υποχρέωσή μας να τα κάνουμε να αισθανθούν και πάλι παιδιά.
Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ στα Τρίκαλα – ΕΡΤ Λάρισας και τα μέλη της Λέσχης Εργασίας, Αλληλεγγύης και Πολιτισμού συγκεντρώνουμε παιχνίδια και γλυκίσματα για τα παιδιά των προσφύγων.
Καλούμε όλους όσοι θέλουν να συμμετάσχουν στην προσπάθεια να δώσουν χαρά, να δώσουν την ευκαιρία στα παιδιά του πολέμου να ξανανιώσουν παιδιά, έστω για λίγο, να φέρουν παιχνίδια στον δημοτικό ραδιοθάλαμο Τρικάλων της ΕΡΤ στο Πνευματικό Κέντρο του δήμου Τρικκαίων. Η συγκέντρωση γίνεται από τη Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου μέχρι και την Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου, τις 9 το πρωί έως τη 1 μετά το μεσημέρι.
Τηλέφωνα επικοινωνίας ΕΡΤ Λάρισας: 2410627020, Ραδιοθάλαμος ΕΡΤ Τρίκαλα 2431024493, 6971899108, 6979982359, 6974058845, 6977541078, 6986396770.

 

8 Δεκέμβρη: Κάθε απεργός είναι «καρφί» στο μάτι της κυβέρνησης και της εργοδοσίας Όλες κι όλοι στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, 10:00 π.μ.

Οι «διαπραγματεύσεις» κυβέρνησης και δανειστών δείχνουν ότι νέα άγρια μέτρα ετοιμάζονται για τους εργαζόμενους, σε ακόμα πιο αντιδραστική κατεύθυνση. Το ΔΝΤ ζητά μέτρα 4,2 δισ. Ευρώ, ο ΣΕΒ απαιτεί να νομιμοποιηθεί ο σημερινός κοινωνικός μεσαίωνας, ενώ η ΕΕ θέλει να επιβάλλει στους λαούς το «ελληνικό μοντέλο». Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θέλει να κλείσει με κάθε τρόπο η δεύτερη αξιολόγηση, επιδιώκει να ψηφίσει χωρίς μεγάλες αντιστάσεις τα βάρβαρα νέα μέτρα. Αποδέχεται την επέκταση του δημοσιονομικού κόφτη όπως ζητούν οι δανειστές και εγγυάται πως θα εξασφαλίζονται τα αιματηρά πρωτογενή πλεονάσματα και η εξυπηρέτηση του χρέους. Στα εργασιακά θέλει να ψηφίσει μέτρα για τον ιδιωτικό αλλά και για τον δημόσιο τομέα, που είναι θέμα «ζωής και θανάτου» για το κεφάλαιο, όπως:
  • «Υποκατώτατος μισθός» (των 200 και 300 ευρώ) για τους νεοεισερχόμενους στην εργασία!
  • Ουσιαστική κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, μέσω της υπερίσχυσης των επιχειρησιακών σε βάρος των κλαδικών συμβάσεων και στην πράξη στην επιβολή ατομικών συμβάσεων, σε βάρος της συλλογικής διαπραγμάτευσης. Συνέχιση της απαγόρευσης της μονομερούς προσφυγής των συνδικάτων στη διαιτησία (ΟΜΕΔ), με αποτέλεσμα να δίνεται η δυνατότητα στους εργοδότες να μπλοκάρουν κάθε προσφυγή.
  • Παραπέρα «ελαστικοποίηση» της αγοράς εργασίας, με την επέκταση της εκ περιτροπής εργασίας αλλά και όλων των αντεργατικών μορφών μερικής απασχόλησης.
  • Απελευθέρωση των Ομαδικών απολύσεων, την άμεση αύξηση του ορίου από 5% σε 10% και την κατάργηση του υπουργικού βέτο.
  • «Παρεμβάσεις» στο συνδικαλιστικό νόμο, ώστε να περιορίζεται το δικαίωμα στην απεργία και τη συλλογική διεκδίκηση. Νομιμοποίηση του lock out, της εργοδοτικής ανταπεργίας.

Ο ΣΕΒ μάλιστα δεν αρκείται σε αυτά αλλά ζητάει ακόμα μεγαλύτερη μείωση του αφορολογήτου για τις επιχειρήσεις με ταυτόχρονη αύξηση της φορολογίας σε μισθωτούς, αυτοαπασχολούμενους και συνταξιούχους. Σε αυτή την νέα σφαγιαστική επίθεση, προσθέτονται και οι πολιτικές μοιράσματος της ανεργίας και της φτώχειας, όπως η χορήγηση του επιδόματος ανεργίας όχι στους άνεργους (!) αλλά στα αφεντικά για να προσλαμβάνουν τζάμπα εργατικό δυναμικό, τα νέα προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας», οι μαθητείες και πρακτικές κάθε είδους. Παράλληλα το εργοδοτικό έγκλημα της αλυσίδας… ταχυσφαγείων Έβερεστ ανέδειξε με τραγικό τρόπο την εργασιακή ζούγκλα που έχει εγκαθιδρυθεί τα τελευταία χρόνια σε πολλούς χώρους εργασίας.

Η μάχη της απεργίας της 8 Δεκέμβρη είναι δική μας υπόθεση 
Ο εργοδοτικός – κυβερνητικός συνδικαλισμός σε ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ όχι μόνο δε θα βάλει πλάτη στο να αναπτυχθεί ένα νικηφόρο, ταξικό εργατικό κίνημα αλλά δρα πυροσβεστικά σε οποιαδήποτε σπίθα αντίδρασης. Με τις αποφάσεις του δείχνει την συμφωνία του στα μέτρα της κυβέρνησης και της 2ης αξιολόγησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συμφωνία ΣΕΒ, ΓΣΕΕ, κυβέρνησης για «εθνική γραμμή» διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς για το εργασιακό. Για αυτό και επιχείρησε να ναρκοθετηθεί και η απεργία στις 8 Δεκέμβρη. Εξάλλου είναι νωπή η εμπειρία από τη “μάχη” που δεν έδωσαν ενάντια στο αντιασφαλιστικό έκτρωμα…

Ας μην ξεχνάμε και σε τοπικό επίπεδο την πλήρη ανυπαρξία της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου, που σιωπά και αδιαφορεί για κάθε εργατική κινητοποίηση και διαμαρτυρία, που αρνείται να συμβάλλει σε αντιστάσεις κι αγωνιστικές διεκδικήσεις, που ακόμη και σε θέματα προάσπισης δημοκρατικών δικαιωμάτων και λαϊκών ελευθεριών και σε θέματα υπεράσπισης αγωνιστών/στριών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, δεν στάθηκε δίπλα τους, δεν προέβαλλε το ζήτημα, δεν συνέβαλλε σε καμία κινητοποίηση.

Καλούμε τον κόσμο της εργασίας και των κινημάτων, τη νεολαία που βιώνει την ανεργία και την υποαπασχόληση, την επισφάλεια και την εργασιακή περιπλάνηση, την εργοδοτική τρομοκρατία και το φάσμα της φτώχειας, έχοντας ως μόνη διέξοδο τη μετανάστευση, τα σωματεία και τις συνδικαλιστικές παρατάξεις, τις πολιτικές οργανώσεις και τα μετωπικά σχήματα, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να κάνουμε μια νέα αρχή, να γυρίσουμε την πλάτη μας στους συνειδητά ανύπαρκτους της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου και να οργανώσουμε μια κοινή απεργιακή ταξική συγκέντρωση και διαδήλωση στο κέντρο της πόλης. Να σταματήσουμε να αποτελούμε το ακροατήριο σε συνδικαλιστικές ηγεσίες που αρνούνται κάθε συμβολή στην οργάνωση κινήματος αντίστασης κι ανατροπής. Να μπορέσουμε να έρθουμε σε επαφή με όλα τα ταξικά κομμάτια της κοινωνίας που αντιστέκονται πραγματικά και βρισκόμαστε καθημερινά μαζί τους στους δρόμους του αγώνα και της αξιοπρέπειας, και τα οποία ανήκουν σε αρκετούς πολιτικούς χώρους και συλλογικότητες. 

Είναι ο μόνος τρόπος ώστε να εμπνεύσουμε, να κινητοποιήσουμε και να οργανώσουμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Μέσα από διαδικασίες βάσης, μέσα από συνελεύσεις σε χώρους δουλειάς και όχι μόνο, με την ένταξη των εργαζομένων στα σωματεία και την ίδρυση νέων εκεί που δεν υπάρχουν, με την οργάνωση του κόσμου τη επισφάλειας και της ανεργίας. Με την έμπρακτη ταξική αλληλεγγύη στην πρώτη γραμμή της δράσης μας, για να μην αφεθεί κανείς μόνος του στο φάσμα της καταστροφής που βιώνει η κοινωνική πλειοψηφία.

Στις 8 Δεκέμβρη απεργούμε ενάντια στο κεφάλαιο, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ενάντια σε ΕΕ-ΔΝΤ. Δίνουμε πραγματική μάχη σε χώρους δουλειάς και κλάδους και όχι μια «άσφαιρη» διαμαρτυρία. Συσπειρωνόμαστε και συντονιζόμαστε για να αναπτυχθεί ένα σχέδιο συνέχειας και κλιμάκωσης, πέρα από την τακτική του υποταγμένου συνδικαλισμού. Εντάσσουμε την απεργιακή μας δράση στο αναγκαίο σχέδιο της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος. Για να δοθεί ένας πραγματικός ανυποχώρητος και ανατρεπτικός αγώνας που θα βάζει φραγμό στα νέα αντεργατικά σχέδια και να ανατραπεί η ευρωμνημονιακή κόλαση. 

ΟΛΕΣ ΚΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ ΣΤΙΣ 10 π.μ.

ΛΕΣΧΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
5.12.2016


4.12.2016 Αποφάσεις Συνέλευσης Λέσχης Εργασίας, Αλληλεγγυής & Πολιτισμού

Tην Κυριακή 4/12 πραγματοποιήθηκε η συνέλευση της Λέσχης Εργασίας, Αλληλεγγύης και Πολιτισμού, συζητήθηκαν κι αποφασίστηκαν τα εξής:
  1. Να διοργανωθεί συγκέντρωση για την επέτειο 8 χρόνων από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, την Τρίτη 6/12 στις 6:30 μ.μ. στην πλατεία Ρήγα Φεραίου,
  2. Την Πέμπτη 8/12, μέρα πανεργατικής απεργίας, να πραγματοποιηθεί απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία Ρήγα Φεραίου στις 10 π.μ.,
  3. Να ξεκινήσει συλλογή δώρων κι άλλων ειδών για τα προσφυγόπουλα, εν όψει γιορτών, τα οποία θα μοιραστούν στο Ατλάντικ τις γιορτινές μέρες.
Εμφάνιση "Ζούμε και πεθαίνουμε εντελώς διαφορετικά απ’ ότι θα θέλαμε, χωρίς ελπίδα οποιασδήποτε ανταμοιβής… Ευτυχώς που αυτή η ζωή είναι η μόνη, και που μόνο αυτό είναι σίγουρο"
Αρθούρος Ρεμπώ

... Και κάπως έτσι, πριν 8 χρόνια, κόπηκε το νήμα της ζωής του 15χρόνου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
Στα Εξάρχεια, σε μια βραδιά γιορτής παρέα με τους φίλους του. Από το δολοφονικό χέρι ενός ειδικού φρουρού, του Επαμεινώνδα Κορκονέα.
Χωρίς καν να προλάβει να ζήσει, μα καθορίζοντας τις ζωές χιλιάδων νέων ανθρώπων και στιγματίζοντας μια ολόκληρη εποχή.
Δίνοντας το όνομά του σε ένα συνταρακτικό ξέσπασμα της νεολαίας, σε μια πρωτοφανή κοινωνική έκρηξη, που κλόνισε συνειδήσεις και συγκλόνισε καρδιές, που έβγαλε στον δρόμο χιλιάδες ανθρώπους με μαχητικότητα και διάθεση σύγκρουσης, που ενεργοποίησε το πάντα υπαρκτό κοινωνικό και ταξικό ρήγμα, που δίδαξε κι άφησε παρακαταθήκες στον κόσμο των κινημάτων και στην κοινωνία συνολικότερα.
Το τι επακολούθησε το γνωρίζουμε, το θυμόμαστε και δεν πρέπει να το αφήσουμε να ξεχαστεί ποτέ.
Δεν ξεχνούμε τον Αλέξανδρο, πάντα θα θυμόμαστε την πρωτοφανή νεολαιίστικη έκρηξη του Δεκέμβρη του 2008. 
Όπως ποτέ δεν πρέπει και δεν θα αφήσουμε να ξεθωριάσει η μνήμη όλων των δολοφονημένων αγωνιστών/στριών και νεολαίων, που έπεσαν θύματα της κρατικής και παρακρατικής βίας και καταστολής, όλων των χτυπημένων, των τραυματισμένων, των ανθρώπων που υπέστησαν σοβαρές βλάβες στην υγεία τους από δολοφονικά χτυπήματα, γκλομπς, χημικά, όλων αυτών που βασανίσθηκαν στα κρατητήρια μετά από διαδηλώσεις.Όπως ποτέ δεν θα ξεχαστούν τα θύματα της πολιτικής των μνημονίων, της πολιτικής της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστών, που σπέρνουν πολέμους κι οικονομική εξαθλίωση στους λαούς, που ξεριζώνουν ανθρώπους από τις εστίες και τις πατρίδες τους, που καταστρέφουν κοινωνίες και οδηγούν ανθρώπινες υπάρξεις να βρίσκονται καθημερινά σε μια απεγνωσμένη μάχη επιβίωσης στη χώρα μας και σε πολλά μέρη του πλανήτη.
Η νεολαιίστικη έκρηξη του Δεκέμβρη του 2008 έδειξε ότι η νεολαία ονειρευόταν και πάλευε για μια διαφορετική κοινωνία, μια κοινωνία δίκαιη χωρίς εκμετάλλευση, αντί για την κοινωνία της κρίσης στην οποία την ετοίμαζαν να ζήσει. Κόντρα στις δυνάμεις καταστολής που δολοφονούν και στην κυβέρνηση και την Ε.Ε. που δίνουν τα λεφτά στις τράπεζες και «στη νεολαία σφαίρες», οι μέρες της οργής που αφιερώθηκαν στον Αλέξη μας θυμίζουν ότι η νεολαία έχει πάντα τη δυνατότητα να βγαίνει στον αγώνα και να γίνεται πυροδότης ευρύτερων κοινωνικών εκρήξεων.
Σήμερα μετά από 8 χρόνια τα μηνύματα του Δεκέμβρη του 2008 για την ύπαρξη ενός άλλου δρόμου χωρίς την κρίση τους, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις τους είναι ακόμα ζωντανά και επίκαιρα!
Το όνομα και η μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου παραμένει και θα παραμένουν ζωντανά, όσο οι εργαζόμενοι κι η νεολαία βρίσκονται στους δρόμους του αγώνα, της ρήξης και της ανατροπής αυτού του σάπιου συστήματος, που τοποθετεί τα κέρδη και τις αγορές πάνω από τους ανθρώπους και τις ανάγκες τους.
Θα ζει πάντα μέσα από τους αγώνες του σήμερα ενάντια στη φτώχεια και την εξαθλίωση, την ανεργία και τον πόλεμο, τον φασισμό και τον ρατσισμό. Στους αγώνες για ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης και των "θεσμών", για υπεράσπιση και διεύρυνση των κοινωνικών κατακτήσεων, των εργασιακών κι ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των λαϊκών ελευθεριών.
Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος θα ζει μέσα από τα συνθήματα των εργαζομένων και της νεολαίας στις συγκεντρώσεις και στις διαδηλώσεις τους για μια καλύτερη ζωή, για έναν κόσμο κοινωνικής δικαιοσύνης κι ισότητας, για μια κοινωνία ελευθερίας, για μια ζωή με ατομική και συλλογική αξιοπρέπεια.
Όλες κι όλοι στη συγκέντρωση για την επέτειο της δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, την Τρίτη 6/12 στις 6:30 μ.μ. στην πλατεία Ρήγα Φεραίου.
Καλούμε τους μαθητές και τις μαθήτριες, τη νεολαία και τους εργαζόμενους, τα συνδικάτα και τους φοιτητικούς συλλόγους, τις πολιτικές οργανώσεις και τις συλλογικότητες, τα κινήματα αλληλεγγύης και τα στέκια, όλον τον κόσμο που πορευτήκαμε μαζί στους δρόμους της αξιοπρέπειας και του αγώνα, να συμμετέχουν σε μια μαζική και μαχητική συγκέντρωση και διαδήλωση στην πόλη μας.

ΛΕΣΧΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
4/12/2016

Όχι άλλες θυσίες στο βωμό του κέρδους.

Μία νεκρή γυναίκα εργαζόμενη, ένας βαριά τραυματισμένος άνδρας και ακόμη τέσσερις τραυματίες είναι το αποτέλεσμα της ισχυρής έκρηξης που σημειώθηκε λίγο μετά τις 9 το πρωί, σε ώρα αιχμής στο υπόγειο υποκαταστήματος της αλυσίδας Everest στη συμβολή των οδών 3ης Σεπτεμβρίου και Χέυδεν, κοντά στην πλατεία Βικτωρίας. Σύμφωνα με πρώτες πληροφορίες η έκρηξη προήλθε απο εργασίες ηλεκτροσυγκόλησης στο υπόγείο,  στο οποίο βρίσκονταν τόσο το λογιστήριο όσο και η κουζίνα, κατά παράβαση των προδιαγραφών ασφάλειας και υγεινομικής πρόβλεψης.

Τα εργατικά ατυχήματα, όπως το συγκεκριμένο δεν αποτελούν στιγμιαίο λάθος ούτε μια άτυχη στιγμή. Είναι ακόμα μια θυσία ανθρώπινων ζωών που επιλέγει να κάνει αυτή (και η κάθε λογής) εργοδοσία στο βωμό των κερδών. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι στο  παρελθόν έχουν καταγγελθεί περιστατικά εργοδοτικής τρομοκρατίας/αυθαιρεσίας, όπως εκβιασμοί για εθελούσιες/εξαναγκαστικές παραιτήσεις και συνεχείς εναλλαγές θέσεων εργασίας, ενώ παράλληλα η συνεχής πίεση και η εντατική εργασία, (πολλές φορές απαγορεύονται ακόμα και τα διαλείμματα) δημιουργούν ένα ασφυκτικό περιβάλλον για τους εργαζόμενους..

Επικοινωνία

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *