Συνέλευση της Λέσχης


Την Τετάρτη 19/12 στις 9 μ.μ. στο ξενοδοχείο Πανελλήνιο, θα πραγματοποιηθεί ανοικτή συνέλευση της Λέσχης Εργασίας, Αλληλεγγύης & Πολιτισμού, με θέματα :
- προγραμματισμός εκδηλώσεων, παρεμβάσεων και δράσεων,
- ενημέρωση σχετικά με τα οικονομικά και τις ενέργειες για στέγαση.

Συγκέντρωση και πορεία για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο


Η Λέσχη Εργασίας, Αλληλεγγύης & Πολιτισμού, καλεί μαθητικές κοινότητες, φοιτητικούς συλλόγους, σωματεία και συλλογικότητες, εργατικά σχήματα και συνδικαλιστικές παρατάξεις, πολιτικές οργανώσεις και μετωπικά κινήματα, τους εργαζόμενους & εργαζόμενες, τον κόσμο της επισφάλειας και της ανεργίας, τη νεολαία, σε μαχητική, μαζική συγκέντρωση για τη συμπλήρωση 10 χρόνων από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, την Πέμπτη 6/12 στις 7 μ.μ. και σε πορεία στο κέντρο της πόλης.

Την ώρα που η νεολαία πλήττεται άγρια από την αντιεκπαιδευτική μεταρρύθμιση Γαβρόγλου, που αναγκάζεται να μεταναστεύσει, που καλείται να εργαστεί σε καθεστώς άγριας εκμετάλλευσης κι εργοδοτικής τρομοκρατίας, με όρους «μαύρης», ελαστικής εργασίας και υποαπασχόλησης, που δέχεται την καταστολή όταν βγει στον δρόμο να αγωνιστεί για τα δικαιώματά της, που επιχειρούν να μολύνουν τις αγνές νεανικές ψυχές με μίσος για τους γειτονικούς λαούς, για τους μετανάστες, για τους «διαφορετικούς», που επιχειρούν να τη στρέψουν στον εθνικισμό, στον φασισμό και στον ρατσισμό, που η κυβέρνηση τσακίζει καθημερινά τα δικαιώματα των γονιών και των παππούδων της και ταυτόχρονα ναρκοθετεί το μέλλον της, ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ που πρέπει η νεολαία να μπει μπροστά στις μάχες του σήμερα για ένα καλύτερο μέλλον!

Στις μάχες ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της φτώχειας και της ανεργίας, ενάντια στον πόλεμο και τον εθνικισμό, στον φασισμό, στον ρατσισμό και την ξενοφοβία, στην ομοφοβία και τον σκοταδισμό, στην κατάργηση εργασιακών, συνδικαλιστικών, δημοκρατικών δικαιωμάτων και λαϊκών ελευθεριών.

Στην πρώτη γραμμή για ένα σύγχρονο ψωμί - παιδεία - ελευθερία των αναγκών και δικαιωμάτων μας!

Ο λαός και η νεολαία θα τσακίσουν τον φασισμό, καθώς και το σύστημα που τον γεννά και τις πολιτικές που τον εκτρέφουν.

Δεν ξεχνάμε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, τον Παύλο Φύσσα, τον Σαχζάτ Λουκμάν, τον Νίκο Τεμπονέρα και όλα τα υπόλοιπα θύματα του φασισμού και του ολοκληρωτισμού.

Δεν ξεχνούμε τον κανιβαλισμό που οδήγησε στη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, δεν ξεχνούμε το μίσος στους φτωχούς που οδήγησε την καθαρίστρια στη φυλακή, δεν ξεχνούμε τον αυταρχισμό και την καταστολή που οδηγεί καθημερινά δεκάδες αγωνίστριες κι αγωνιστές κινημάτων, σε δικές και καταδίκες από το κράτος και την κυβέρνηση.

Ξέρουμε ποιος είναι ο εχθρός μας, είναι το μαύρο μέτωπο κυβερνήσεων-ΕΕ-ΝΑΤΟ και τα πιστά του τσιράκια, οι φασίστες. Απέναντι σε αυτούς να παλέψουμε για την παιδεία των αναγκών μας για δουλειά με δικαιώματα, για να κοιτάμε το μέλλον μας με αισιοδοξία και όχι με ανασφάλεια. Είμαστε αλληλέγγυοι με τους πρόσφυγες και τους κατατρεγμένους του πολέμου. Παλεύουμε για την ειρήνη και τη διεθνιστική αλληλεγγύη των λαών, δεν θα πολεμήσουμε για τις πολυεθνικές και τα κέρδη τους.

Τιμούμε τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο με τους αγώνες μας!

Λέσχη Εργασίας, Αλληλεγγύης & Πολιτισμού

ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ



 «Αγωνιζόμαστε για να προφτάσουμε την αυγή και το αύριο, για να δημιουργήσουμε νέους χρόνους κι εποχές, στο μπόι των ονείρων μας, στο μπόι των ανθρώπων».
Νίκος Μπελογιάννης
Είναι μέρες τώρα που έχει αρχίσει υπόγεια ένα επικίνδυνο σύρσιμο. Ο θόρυβος του ερπετού που σέρνεται κάτω από τα πόδια μας. Έξω από τα σχολεία. Στις γειτονιές. Στις ψυχές των παιδιών που ακόμα δεν έχουν μολυνθεί.. Και αλιεύουν στα νερά που φρόντισαν να θολώσουν για καλά. Μπουκώνοντας τα παιδιά με εικόνες κενότητας, με απατηλά reality, άδειες ζωές, υπνωτίζοντάς τα για να μην ενοχλούν και ενοχλούνται. Και την κατάλληλη στιγμή τα ξυπνούν με ένα τσίμπημα δηλητηριώδες. Εκείνο του φιδιού που ξυπνά από τη χειμωνιάτικη νάρκη και γεννά τα αυγά του τα οποία θα γεννήσουν άλλα φίδια.
Και έτσι θα συνεχιστούν καταλήψεις λέει, με εθνικιστικά συνθήματα. Θα φροντίσουν κανάλια, εθνικοί σχολιαστές, περσόνες στα social media να φουντώσουν το μίσος για τον Άλλο, για τον Γείτονα, για τον Ξένο. Να τον παρουσιάσουν σαν μεγαλύτερη απειλή από την έλλειψη παιδείας, υγείας, δομών που δε λειτουργούν. Για την έλλειψη δουλειάς, προοπτικής και ονείρου σε μια χώρα που χρεοκόπησε για συγκεκριμένους λόγους. Και  ψάχνουν εξιλαστήριο θύμα. Αυτόν που θα την πληρώσει.
Ο εχθρός μας, όμως, είναι το σύστημα, η φτώχεια, η εκμετάλλευση, ο πόλεμος, ο φασισμός, όχι οι γειτονικοί λαοί. Ο εχθρός μας βρίσκεται στις κυβερνήσεις, στις τράπεζες, στην Ε.Ε., όχι στους γειτονικούς λαούς. Την ίδια στιγμή που μας λένε για εθνικά θέματα εννοούν να ετοιμαστούμε να πολεμήσουμε για τα κέρδη των αφεντικών τους, αντί να παλέψουμε για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας.
Αυτοί που προωθούν τις εθνικιστικές καταλήψεις είναι πολιτικά εγγόνια των ναζί που αιματοκύλισαν την Ευρώπη, πολιτικά εγγόνια των χιτών και των ταγματασφαλιτών της κατοχής και του εμφυλίου, κληρονόμοι της παρακρατικής δράσης των γκοτζαμάνηδων που δολοφόνησαν τον Λαμπράκη, αλλά και των κένταυρων και των rangers της ΟΝΝΕΔ που δολοφόνησαν τον αγωνιστή καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα επειδή στάθηκε στο πλευρό των μαθητικών καταλήψεων. Είναι αυτοί που δολοφόνησαν τον Φύσσα, τον Σαχζάτ Λουκμάν  τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, τον Ζακ Κωστόπουλο. Τα τσιράκια των εφοπλιστάδων που χτυπάνε τον φτωχό και τον μετανάστη, οι λακέδες του κεφαλαίου που προσπαθούν να κάνουν να σιωπάσει κάθε φωνή αντίστασης και διεκδίκησης. Αυτοί που πρόσφατα στους αγώνες τους μαθητικούς για ένα αξιοπρεπές σχολείο, στους αγώνες γενικότερα για ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ήταν και πάντα θα είναι απόντες, γιατί όραμά τους ποτέ δεν ήταν, ούτε ποτέ θα είναι, μια ζωή αξιοπρεπής για όλους τους εργαζόμενους.
Οι μαθητικές – φοιτητικές καταλήψεις (μαθητικές 1998-2000, φοιτητικές 2006-2007, 2011, εξέγερση 2008, πρόσφατες μαθητικές), οι μεγάλοι αγώνες των εκπαιδευτικών αποτελούν κομμάτι της πλούσιας ιστορίας των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Αυτό το νήμα των αγώνων οφείλουμε να πιάσουμε σήμερα και να πετάξουμε τα εθνικιστικά σκουπίδια έξω από τις σχολές και τα σχολεία μας.
Με τον κοινό μας αγώνα, μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι και άνεργοι να βάλουμε μπροστά τα συμφέροντα και τις ανάγκες μας, μετατρέποντας τα σχολεία και τις σχολές σε ζωντανά κύτταρα αγώνα, αντίστασης, ζύμωσης και πολιτικοποίησης. Να μην αφήσουμε κανένα χώρο στην εθνικιστική σαπίλα. Να τους τσακίσουμε στις γειτονιές, στις πλατείες, στα σχολεία, στις σχολές, στους χώρους δουλειάς και όπου αλλού πάνε να σηκώσουν κεφάλι.
ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΟΤΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΔΕ ΧΩΡΑΕΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ, ΟΥΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ! ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 28/11!


Η Λέσχη Εργασίας, Αλληλεγγύης & Πολιτισμού καλεί τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να απεργήσουν την Τετάρτη 28 Νοέμβρη. Ενάντια στα παραμύθια περί εξόδου από τα μνημόνια, γιατί την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ υλοποιεί τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις, που έχει ανάγκη το κεφάλαιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση, αρνείται οποιαδήποτε ακύρωση μνημονιακών μέτρων. Αντίθετα, περιορίζεται σε ψίχουλα αποκλειστικά για τις «ευάλωτες ομάδες», δηλαδή, τους εξαθλιωμένους που βρίσκονται σε έκτακτη ανάγκη. Τα υπόλοιπα μνημονιακά κόμματα ΝΔ, ΚΙΝΑΛ, ΠΟΤΑΜΙ, ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ, κάνουν «κριτική» στην κυβέρνηση ότι κάνει παραχολογία! Πιέζουν έτσι στην αυστηρή τήρηση των μνημονιακών περικοπών και στην τήρηση των συμφωνηθέντων με την ΕΕ και το κεφάλαιο.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα από τα επικοινωνιακά φληναφήματα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για «επαναφορά» των ΣΣΕ, ενώ και η πολυδιαφημιζόμενη αύξηση του κατώτατου μισθού ψηφίστηκε με συναίνεση των αστικών κομμάτων και με ενεργοποίηση του αντεργατικού μνημονιακού νόμου Βρούτση.
Καταγγέλλουμε για ακόμα μια φορά τον υποταγμένο συνδικαλισμό και την υπονομευτική και διασπαστική δράση της ΓΣΕΕ. Η ηγεσία της ΓΣΕΕ συνεχίζει να θέλει με κάθε τρόπο να μείνει στο απυρόβλητο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και η μνημονιακή, αντεργατική πολιτική του κεφαλαίου και της Ε.Ε. Η ΓΣΕΕ και πάλι απέδειξε το διασπαστικό και υπονομευτικό ρόλο σπάζοντας το απεργιακό ρεύμα, που επιχειρήθηκε στις 14.11 σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, μέσω της κήρυξης απεργίας στις 28/11.
Έχουν μεγάλη ευθύνη οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ που παρέδωσαν για ακόμα μια φορά την πρωτοβουλία κινήσεων και την οργάνωση του αγώνα στον κυβερνητικό-εργοδοτικό συνδικαλισμό. Με την στάση τους ακύρωσαν την δυνατότητα της ενιαίας απεργιακής απάντησης σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Η διακλαδική απεργία της 1ης Νοέμβρη έδειξε πως υπάρχει και άλλος δρόμος. Ο δρόμος των ταξικών εργατικών αγώνων στα χέρια των ίδιων των εργαζόμενων σε ρήξη με τον υποταγμένο συνδικαλισμό.
Στον νομό μας, πραγματοποιήθηκαν το προηγούμενο διάστημα μετά από πρωτοβουλία της Λέσχης Εργασίας, Αλληλεγγύης & Πολιτισμού, δύο ανοικτές συσκέψεις συλλογικοτήτων, εργατικών σχημάτων, αγωνιστριών κι αγωνιστών, στις οποίες συζητήθηκε η παρέμβαση στις απεργιακές κινητοποιήσεις. Στην απεργία στις 14/11, στηρίχθηκε η κινητοποίηση των σωματείων των εκπαιδευτικών, ενώ για την απεργία στις 28/11 καταλήχθηκε να υπάρχει παρέμβαση στο κέντρο της πόλης.
Με την πλήρως εκφυλισμένη κατάσταση στην οποία βρίσκεται το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων και την ανοιχτά εχθρική στάση της διορισμένης Διοίκησής του απέναντι στις εργατικές διεκδικήσεις, με την μη ύπαρξη Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ, με την ιδιοκτησιακή λογική του ΠΑΜΕ και την αδιαφορία ολόκληρων πολιτικών χώρων και συνδικαλιστικών παρατάξεων για τη συγκρότηση ενός ενωτικού, μαχητικού, ανεξάρτητου κέντρου αγώνα εργαζομένων, υποαπασχολούμενων κι ανέργων, είναι επιτακτική ανάγκη οι ίδιοι οι εργαζόμενοι/ες, ο κόσμος της επισφάλειας και της ανεργίας, οι φτωχομεσαίοι αγρότες, να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Με συμμετοχή στα σωματεία και στα συνδικάτα, με δημιουργία νέων εκεί που δεν υπάρχουν, με δημιουργία εργατικών σχημάτων και συλλογικοτήτων που να ενώνουν όλο αυτό το διάσπαρτο δυναμικό που αδυνατεί να βρει τρόπο έκφρασης και διεκδίκησης των αναγκών, των δικαιωμάτων και της ζωής του.
ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ!
Ξέρουμε ότι μόνο οι αποφασιστικοί αγώνες και η σύγκρουση με την βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ μπορεί να ανακόψει την επίθεση, να φέρει νίκες.
• Να επιστραφούν όλοι οι κλεμμένοι μισθοί, οι συντάξεις και τα δικαιώματα κόντρα σε κυβέρνηση – ΕΕ –εργοδοσία.
• Ριζικές αυξήσεις στους μισθούς σύμφωνα με τις ανάγκες μας. Επαναφορά όλων των μισθών στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ (Εθνική Γενική, κλαδικές, επιχειρησιακές) πριν τη μνημονιακή λαίλαπα.
• Κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και της νομοθετικής ρύθμισης που επιτρέπει ορισμό του κατώτατου μισθού με κρατική παρέμβαση.
• Επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων. Καθολική ισχύ των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση.
• Δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου με άμεση εφαρμογή του 35ωρου, 7ωρου 5ημερου. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους ‒ Κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας
• Καμία απόλυση εγκύου εργαζόμενης. Το δικαίωμα στη μητρότητα είναι αδιαπραγμάτευτο.
• Πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες για όλους τους εργαζομένους. Κάτω τα χέρια από την απεργία.
• Κατάργηση όλων των μνημονίων και των 714 εφαρμοστικών νόμων (νόμος Κατρούγκαλου, πλειστηριασμοί, ΕΝΦΙΑ, κυριακάτικη αργία, περικοπές συντάξεων και αφορολόγητου κ.λπ).
• Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις. Ενέργεια, συγκοινωνίες, νερό, υποδομές στα χέρια της κοινωνίας, προς όφελος των εργαζομένων και του λαού. Έξω οι επιχειρηματικοί όμιλοι από τα κοινωνικά αγαθά και τις υπηρεσίες.
• Αγώνας για το δικαίωμα στη στέγαση, ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις λαϊκής κατοικίας και περιουσίας. Όχι στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, έξω το κράτος, οι τράπεζες και τα funds από τα σπίτια των εργαζόμενων, των συνταξιούχων και των ανέργων.
ΛΕΣΧΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Black Friday: η πιο μαύρη μέρα για τους εργαζομένους


Φέτος, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, στις 23 Νοεμβρίου, ο εφιάλτης της περίφημης «Μαύρης Παρασκευής» επιστρέφει, πάντοτε με τη συνοδεία μιας σειράς εκδηλώσεων και με το δόλωμα «μοναδικών» προσφορών για να πείσει το καταναλωτικό κοινό να συμμετάσχει σε άλλη μία εργοδοτική φιέστα που ζεσταίνει τις μηχανές του κέρδους λίγο πριν την έναρξη της Χριστουγεννιάτικης σεζόν.
Η «μαύρη» αυτή Παρασκευή δεν είναι όμως μία Μοναδική Παρασκευή, αλλά το κερασάκι στην τούρτα της εργοδοτικής ασυδοσίας και της καταναλωτικής μανίας για μια σειρά επίπλαστων, κυρίως, αναγκών. Είναι κομμάτι του παζλ μιας πολύμηνης και εξαντλητικής, για τους εργαζόμενους, διαδικασίας που περιλαμβάνει το δεκαήμερο εκπτώσεων στις αρχές Νοεμβρίου, συνεχίζει με την προετοιμασία της φιέστας της Black Friday, για να δώσει τη σκυτάλη στην Χριστουγεννιάτικη σεζόν με τα «ξεχειλωμένα» ωράρια και τις τρεις εργάσιμες Κυριακές του Δεκέμβρη.
Μια ολόκληρη περίοδος, λοιπόν, εντατικής δουλειάς για να αυξηθούν τα κέρδη των αφεντικών. Μια ολόκληρη περίοδος με πλήρως ελαστικοποιημένα ωράρια, δουλεύοντας μαύρα και χωρίς ασφάλιση, με την διατήρηση του ηλικιακού διαχωρισμού για τους εργαζομένους κάτω των 25, αλλά και με τον πέλεκυ της εργοδοτικής τρομοκρατίας πάνω από τα κεφάλια των εργαζομένων. Και όλα αυτά, ενώ οι εργαζόμενοι καλούνται να τα βγάλουν πέρα σε καταστήματα υποστελεχωμένα, καλύπτοντας δύο ή και τρία πόστα και εργασία μέσα σε χαοτικές καταστάσεις ξέφρενων καταναλωτών. Αυτή είναι η ζούγκλα του εμπορίου και μέσα σε αυτήν οι εργαζόμενοι καλούνται να επιβιώσουν για να βγάλουν το ψωμί τους… Στην Ελλάδα το «έθιμο» της Black Friday γίνεται ολοένα και πιο έντονο τα τελευταία χρόνια, ενώ ταυτόχρονα ολοένα και περισσότερες αλυσίδες καταστημάτων και μεγάλα ονόματα του εμπορίου (Public, Κωτσόβολος, Πλαίσιο, Cosmote κ.ά.) συμμετέχουν στη φιέστα αυτή διαφημίζοντάς την non-stop με μεγάλο καμάρι. Αυτό το event που ξεκίνησε ως μία ημέρα εκπτώσεων, μέσα σε 2 μόλις χρόνια έχει καταλήξει να ξεκινάει 3 ή 4 ημέρες νωρίτερα και, όσο αυτό θα συνεχίζεται, οι Μαύρες Παρασκευές θα επεκτείνονται όλο και περισσότερο (όπως επεκτάθηκαν και οι μαύρες Κυριακές άλλωστε) με αποτέλεσμα οι εργασιακές συνθήκες στον κλάδο του εμπορίου να σκοτεινιάζουν κι άλλο.
Δύο πράγματα είναι δεδομένα σε αυτό το φόντο. Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να μας πείσει για την επερχόμενη ανάπτυξη στην μεταμνημονιακή εποχή, το success story της καταρρέει μπροστά στην πραγματικότητα -και με το μνημονιακό οπλοστάσιο να διατηρείται αυτούσιο η κατάσταση θα χειροτερέψει! Την ίδια στιγμή, ο μόνος που πραγματικά κερδίζει από αυτό το ξέφρενο κυνήγι προσφορών και προϊόντων είναι οι μεγαλοεπιχειρηματίες των πολυκαταστημάτων! Αρκεί να αναρωτηθεί κανείς πώς είναι δυνατόν την ημέρα της black Friday που οι τιμές είναι κάτω απ’ το μισό, ο τζίρος των πολυκαταστημάτων να είναι τόσο μεγάλος; Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει τόσο μεγάλη κερδοφορία και ταυτόχρονα τόσο χαμηλοί μισθοί, να απολύονται «υψηλόμισθοι» των 700 ευρώ, η ελαστική-εποχική-μαύρη εργασία να γίνεται ο κανόνας;
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, ο μόνος δρόμος είναι η οργάνωση κι αλληλεγγύη στους χώρους της δουλειάς, η συλλογική αντίσταση των εργαζομένων στις ορέξεις της εργοδοσίας, η συσπείρωσή τους στα σωματεία του χώρου και η ενίσχυση των εργατικών πρωτοβουλιών που παλεύουν σ’ αυτή την κατεύθυνση. Η προστασία των εργαζομένων και η συλλογική κατοχύρωσή τους στη ζοφερή εργασιακή ζούγκλα περνάει μέσα από την πάλη για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας σήμερα! Αν δεν υπάρξει αυτή η απάντηση, αν δεν κατοχυρωθούν αξιοπρεπείς συνθήκες στους χώρους δουλειάς, αύξηση των μισθών, υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας, το τοπίο της εργασιακής ζούγκλας θα γίνεται ακόμα πιο ζοφερό!
Από την πλευρά του ο καταναλωτής θα πρέπει να το αναγνωρίσει αυτό, να σκεφτεί ως εργαζόμενος, που οι ίδιες οδυνηρές πολιτικές και πρακτικές θα επιβληθούν και σ’ αυτόν, και όχι ως πελάτης και αναλογιζόμενος τις ευθύνες του να μην συνεισφέρει με την αγοραστική του συμπεριφορά σε αυτήν την κατεύθυνση. Στηρίζοντας τέτοιες λογικές και πρακτικές, βοηθάει έμμεσα και ο αγοραστής να παγιωθούν (εφόσον κριθούν επιτυχείς). Βοηθάει να διαμορφωθεί ένα διαφορετικό τοπίο στο εμπόριο, αλλά και ευρύτερα στις εργασιακές σχέσεις, που θα εξυπηρετεί μεν την εργοδοσία και από την άλλη θα δημιουργείται ένα «μαύρο» και βάρβαρο -σαν την «Μαύρη Παρασκευή»-, για τον εργαζόμενο μέλλον, άρα και για τον ίδιο, για τον καθένα από εμάς! Γιατί την ίδια στιγμή που το καταναλωτικό κοινό αυξάνεται και η κερδοφορία των επιχειρήσεων γιγαντώνεται, οι θέσεις εργασίας λιγοστεύουν, ελαστικοποιούνται τα ωράρια, ο εργαζόμενος αντιμετωπίζει το χάος και την εξάντληση.
Έτσι, λοιπόν, αντί να «παλέψουμε» με τόση επιμονή σε μια ουρά για ένα αναλώσιμο αντικείμενο, προτιμότερο είναι να παλέψουμε για την ζωή μας, τα δικαιώματά μας, την αξιοπρέπειά μας και μια καθημερινότητα με ανθρώπινους όρους -γιατί όλα αυτά είναι εδώ για να μείνουν. Δεν τσιμπάμε σε ό,τι μας πλασάρουν, ειδικά όταν αυτό το ντύνουν και με τον μανδύα του «ξενόφερτου» άρα και καλού, αλλά αντιλαμβανόμαστε τις πραγματικές μας ανάγκες, ως σημερινοί και αυριανοί εργαζόμενοι. Καλούμε και στηρίζουμε τους συναδέλφους εμποροϋπαλλήλους, αλλά και κάθε εργαζόμενο να υπερασπιστούν με κάθε τρόπο και μέσο τα δικαιώματά τους, τα ωράρια και την αξιοπρέπειά τους. Γιατί είναι στο χέρι μας να μην ζήσουμε σαν δούλοι!
* Να απαγορευτεί η Black Friday!
* Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά! Ούτε στις «τουριστικές περιοχές» ούτε πουθενά αλλού!
* Αυξήσεις στους μισθούς – Μείωση του ωραρίου!
* Κατάργηση της ελαστικής-εποχιακής-μαύρης εργασίας! Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας των αναγκών μας εδώ και τώρα!
* Μαζικές προσλήψεις, σε δημόσιο κ ιδιωτικό τομέα με σταθερές σχέσεις εργασίας. Δουλειά για όλους!
* Μείωση της φορολογίας των μισθωτών, των ανέργων, των φτωχών!
* Κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και του συμφώνου πρώτης απασχόλησης για άνω και κάτω των 25 χρόνων!
Λέσχης Εργασίας, Αλληλεγγύης & Πολιτισμού

Επικοινωνία

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *